Konuşmalarında gür sesleriyle mimikleriyle ortamın odak noktası olan insanlara hayranımdır. Onların anlattıklarını dinlerken, küçükken annenizin kucağında kulağınıza usul usul anlatılan masallar kadar etkilenirsiniz. Seri halde takılmadan anlatan, betimlerken anlattığı şeyi gözünüzde canlandıran, hiç sıkılmadan dinlediğiniz tiplerden bahsediyorum. Hani büyük adamların büyük sözlerini sanki kendilerine aitmişcesine inanarak söyleyen insanlardan.
İşte aklıma takılan da burda. Bu insanlar onca sözü nasıl da akıllarında tutuyorlar. Efendim söze Goethe'den başlayıp Dede Korkut'a uğrayıp, Churchill anekdotlarıyla bitiriyorlar. Bu kadar kitap, dergi, ansiklopedi okurum, birgün bile beceremedim "Nietzche demişki..." ile başlayan cümleler kurmayı. Nasıl yapıyor bu insanlar okurken ezberliyorlar mı acaba? Yoksa sözlerin yarısını atıyorlar mı?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder