Son bir kaç aydır oğlumun okulunu internetten online seyredebiliyorum. Malum kapasite altında çalışınca vakit de bol oluyor. Oyunlarını, "faaliyetlerini", jimnastik, seramik derslerini seyrettikce orada olmak istiyorum. Minik minik sandalyelerin, oyuncakların arasında çocuk şarkıları söylemek istiyorum.
Yok yok çocukluğuma geri dönmek istemiyorum. Ben onların öğretmenlerinden birinin yerinde olmak istiyorum. "Ee kalk git yap. 2 senelik okulu dışarıdan da bitirebiliyorsun al sertifikanı başla" diyenlere sesleniyorum. Ben onlara imrenmeyi seviyorum. Yoksa eğitim konusunda temelde tembel bir insanım. Okulumu bile tıp okurcasına uzatmış biri olarak hiç niyetim yok derslere geri dönmeye.
Ama aah onları seyrederken gerçekten de orada olmak istiyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder