Dün küçük meleklerime yemek yapmaya hazırlanırken bir anda tüm vücudumu soğuk ter bastı, midem ağzıma geldi, nefes alamadım ve kendimi kanepeye zor attım. Küçük oğlum neler olduğunun farkına varamadığı için elinde oyuncağı yüzüme doğru sallayarak bana bakarken aklımda sadece ve sadece "tanrım beni koru" cümlesi yinelendi. İnsanın öyle çaresiz durumlarda neler hissettiğini neler düşündüğünü merak ederdim, sadece sessizler geçiyormuş aklından o kadar...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder